آزار کلامی دوران کودکی| تاثیری جدی برسلامت عاطفی و روانی بزرگسالی
کارشناسان می گویند که فریاد زدن و تهدید والدین می تواند به همان اندازه آزار جسمی به آسیب های طولانی مدت منجر شود - و نباید درمان نشود.

آیا شما یا یکی از دوستان نزدیکتان والدینی داشتید که در کودکی اغلب فریاد می زدند یا از زبان تهدیدآمیز استفاده می کردند؟ برای افرادی که آن را تجربه میکنند، حتی از سوی مراقبان غیر والدین یا معلمان، عواقب آزار کلامی دوران کودکی ممکن است تا بزرگسالی ادامه یابد و با افزایش خطر خشم ، افسردگی، سوء مصرف مواد، آسیب به خود و چاقی همراه است.
بر اساس یک مرور سیستماتیک منتشر شده در نسخه اکتبر 2023 کودک آزاری و غفلت: مجله بین المللی، به دلیل تأثیرات فوری و بلندمدت، آزار کلامی باید به عنوان یک شکل مستقل از بدرفتاری در دوران کودکی مورد بررسی و مطالعه قرار گیرد . نویسندگان نوشتند، این تغییر می تواند پیشگیری هدفمند را تضمین کند و آسیب های پایداری را که کلمات می توانند وارد کنند، برطرف کند.
نویسنده اصلی این مقاله میگوید: «با نگاهی به مطالعات، واضح است که سوءاستفادههای کلامی در دوران کودکی توسط بزرگسالان تأثیر فوری دارد و باعث میشود کودکان احساس دوستداشتن، رها شدن و تحقیر شدن داشته باشند، که در طول عمر ادامه مییابد و منجر به افسردگی، اضطراب و خودکشی میشود» . از این مطالعه، Shanta Dube، PhD ، محقق و مدیر برنامه کارشناسی ارشد بهداشت عمومی در دانشگاه Wingate در کارولینای شمالی. او اضافه میکند که این «مشکل پنهان» میتواند منجر به مشکلات زیادی در بزرگسالی شود و باید در رادار تشخیص باشد.
هیلیت کلتر، دکترای روانپزشکی در مرکز بهداشت کودکان استانفورد و رئیس کلینیک استرس و تاب آوری استنفورد می گوید: این مطالعه بر نیاز به توجه به آزار کلامی تاکید می کند، زیرا عواقب آن به اندازه آزار جسمی یا جنسی قابل توجه است. کالیفرنیا. او میگوید: «این واقعاً به اندازه سایر اشکال بدرفتاری جدی شناخته نمیشود - این یافتهها به دلیل نیاز به تغییر حمایت قوی میافزایند.
والدین مسئول بیشتر آزارهای کلامی دوران کودکی هستند
محققان در مجموع 149 مطالعه کمی و 17 مطالعه کیفی را برای ارزیابی نحوه تعریف و اندازه گیری سوء استفاده کلامی از کودکان مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند. این بررسی نشان داد که عامل اصلی آزار کلامی دوران کودکی توسط بزرگسالان والدین (76.5 درصد)، سایر مراقبان بزرگسال در خانه (2.4 درصد) و معلمان (12.71 درصد) بودند. مربیان و پلیس نیز مورد توجه قرار گرفتند که هر کدام 0.6 درصد را به خود اختصاص دادند.
دکتر کلتر می گوید، اگرچه آزار کلامی اغلب ممکن است به حداقل برسد - چه توسط مجرم، قربانی یا هر دو - آسیبی که می تواند ایجاد کند قابل توجه است. «تأثیر آزار کلامی دوران کودکی در کودکان و نوجوانان دیده میشود و اگر درمان نشود، میتواند به خوبی در بزرگسالی پیش رود و بر سلامت روحی و جسمی تأثیر بگذارد. هم در تحقیقات و هم در تجربه شخصی من، می تواند منجر به مجموعه ای از شرایط مختلف شود، از جمله اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) ، افسردگی ، افزایش خطر سوء مصرف مواد، و افکار خودکشی - بنابراین عواقب بسیار مهمی دارد. "او می گوید.
در کار اخیر دکتر دوب با مراکز بازیابی مصرف مواد، او از مشاوران می شنود که چگونه آزار کلامی دوران کودکی یک مسئله رایج در بین افراد در حال بهبودی است. او میگوید: «این میتواند بهصورت پریشانی روانی، اختلالات مصرف مواد، و مشکلات در نحوه ارتباط ما با دیگران تظاهر کند - و ما باید برای کسانی که هنوز درگیر هستند، حمایت، مراقبت و همدلی کنیم.»
فریاد زدن و جیغ زدن مستندترین نوع آزار کلامی دوران کودکی است
همچنین طیفی از اصطلاحات مختلف مرتبط با "سوءاستفاده کلامی" در سراسر مطالعات وجود داشت، با عباراتی مانند "پرخاشگری کلامی"، "خصومت کلامی" و "سوءاستفاده کلامی" که نیاز به اصطلاحات استاندارد شده در این زمینه را برجسته میکند.
فریاد زدن و جیغ زدن رایج ترین نوع ثبت شده از توهین کلامی بود. نویسندگان نوشتند، اما حجم نباید تنها مورد توجه در مورد توهین کلامی باشد. قصد، زایمان و تأثیر فوری بر کودکان نیز از عوامل هستند.
آزار کلامی در حال حاضر به عنوان "سوءاستفاده عاطفی" طبقه بندی می شود
به گفته مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری (CDC)، بدرفتاری با کودکان به چهار زیر گروه تقسیم می شود: سوء استفاده فیزیکی، سوء استفاده جنسی، سوء استفاده عاطفی و بی توجهی .
طبقه بندی ها مبنایی برای درک شیوع سوء استفاده و همچنین مداخلات و نظارت بر جمعیت های آسیب دیده هستند. در حال حاضر تهدید و انواع دیگر آزارهای کلامی زیر چتر سوء استفاده عاطفی قرار می گیرد که به گفته نویسندگان، بخشی از مشکل است. اما به گفته محققان، برای اینکه آزار کلامی دوران کودکی شناسایی، اندازه گیری، مطالعه و پیشگیری شود، تعریف استاندارد شده و جدا از انواع دیگر آزار ضروری است.
تعاریف اغلب شامل رفتارهای مضر برای رفاه کودک مانند تحقیر، فریاد زدن و زبان تهدید می شد، اما این تعاریف از مطالعه ای به مطالعه دیگر متفاوت بود. نویسندگان و کلتر می گویند که عدم ثبات یک مشکل است.
به عنوان مثال، فرض کنید یک محقق در حال تجزیه و تحلیل سوء استفاده جنسی است، و یک مطالعه سوء استفاده جنسی را به عنوان هر نوع لمس ناخواسته تعریف می کند، و مطالعه دیگری آن را تنها به عنوان نفوذ تعریف می کند. او میگوید که هر دو مطالعه از یک اصطلاح استفاده میکنند، اما به روشهای متفاوت، و این میتواند تفاوت بزرگی در تشخیص یا اندازهگیری تأثیر سوء استفاده ایجاد کند.
توهین کلامی در برخی فرهنگ ها خوب تلقی می شود
کلاتر می گوید: آزار کلامی اغلب ناشناخته می ماند، تا حدی به این دلیل که پیچیده است. «عوامل فرهنگی در آن دخیل هستند. در برخی از فرهنگ ها آن را قابل قبول می دانند. مانند این است که "من اینگونه تنبیه شدم، و بنابراین من اینگونه فرزندانم را تنبیه می کنم."
هدف کارشناسان کاهش آزار کلامی با تمرکز بر اعمال بزرگسالان است
محققان به جای «سوءاستفاده عاطفی»، اصطلاح «آزار کلامی دوران کودکی» را مورد استفاده قرار دادند، اصطلاحی که آنها استدلال میکنند مبهم است و بر پاسخ قربانی متمرکز است. با استفاده از اصطلاح «آزار کلامی دوران کودکی»، تمرکز بر اعمال بزرگسالان است. آنها نوشتند که این تمایز می تواند نقطه شروعی برای پیشگیری باشد، در صورتی که به خودی خود به یک زیرگروه تبدیل شود.
دوب می گوید که گام های بزرگی در افزایش آگاهی و مداخلاتی که مرتکبان سوء استفاده فیزیکی و جنسی را هدف قرار می دهد، انجام شده است که منجر به کاهش این اشکال بدرفتاری شده است. "اگر ما به جای "سوء استفاده عاطفی" در میان قربانیان بر "سوء استفاده کلامی" توسط مجرمان تمرکز کنیم، ممکن است اقدامات مشابهی را برای جلوگیری از آزار کلامی دوران کودکی و پیامدهای آن ایجاد کنیم. شکستن چرخه های بین نسلی با بزرگسالان شروع می شود.
این مطالعه توسط خیریه Words Matter ، سازمانی متمرکز بر بهبود سلامت ذهنی و جسمی و رشد کودکان از طریق پایان دادن به آزار کلامی کودکان توسط بزرگسالان اطراف آنها، تامین شد.
اگر هنوز تأثیر سوء استفاده کلامی دوران کودکی را احساس می کنید، چه باید کرد؟
کلتر میگوید، اگر کسی تشخیص دهد که در دوران کودکی آزار کلامی را تجربه کرده است و متوجه شود که همچنان اثرات منفی دارد، درمان توصیهشده رواندرمانی است .
«در حالی که پیامدهای قابل توجهی برای این نوع سوء استفاده وجود دارد، میخواهم تأکید کنم که بسیار قابل درمان است. اگر از این تاثیر رنج می برید، به دنبال کمک باشید، زیرا ما مداخلات بسیار موثری داریم و می تواند تفاوت بسیار زیادی در زندگی یک فرد ایجاد کند.
کلتر میگوید که مبتنی بر شواهد ترین نوع روان درمانی برای افرادی که آزار کلامی دوران کودکی را تجربه کرده اند، درمان شناختی رفتاری (CBT) است .
به گفته انجمن روانشناسی آمریکا، این رویکرد برای درمان تروما و PTSD مربوط به ترومای دوران کودکی می تواند به افراد کمک کند تا افکار و باورهای خود را در مورد تروما تغییر دهند تا به آنها کمک کند تا از این تجربه بهبود یابند .